« پاسخ به بادامچيان |
صفحه اول
| اصلاحطلبان و انتخابات * »
۲۰:۵۵ جمعه ۲۷ مرداد ۱۳۸۵
تسليت به آقاي علياكبر موسوي
خبر درگذشت پدر آقاي موسوي براي همه دوستان ايشان خبر رقتانگيزي بود. در وضعيت ويژهاي كه ايشان دچار آن است اندوه اين داغ دو چندان ميشود.
توفيق ديدار پدر آقاي موسوي را نداشتهام اما پيداست كه مردي عالم و فاضل و متقي از دنيا رفته است.
به سهم خود به خانواده آقاي موسوي و خود ايشان تسليت ميگويم و از جفايي كه اين روزها در حق او رفته است متأسفم.
امشب شنيدم كه پيكر پدر را بدون حضور پسر به خاك سپردهاند و عليرغم وعدههاي مكرر كه سبب ايجاد اخلال در مراسم خاكسپاري هم شده است و كار را تا نزديكيهاي غروب كش داده است اما هنوز ايشان را آزاد نكردهاند.
چه كسي تاب اين همه نفرين كه از دلهاي زجر ديده به آسمان ميرود را به اين آقايان داده است. خدا آخر و عاقبت ظلم را به خير نميداند.
سعيد شريعتي
|| نظرات (3)
|
نظرات
آدم :
من اون رو زی که موسوی خویینی رو گرفتن گفتم این تا یکیش مثل عبدا... نوري نمیره آزادش نمی کنن ولی انگار این قانون نا نوشته هم اثری نداشت. البته نباید خیلی تعجب کرد چون ایران کشوری هست که با همین چیز های عجیب و غریبش ایران مونده.
آدم - August 19, 2006 9:37 AM
مهسا امامی :
دردهای پدر چه اندازه دردناک می توانسته است باشد که مرگ یک آرامش مطلق برای ایشان بوده است.درد....درد...اندوه....اشک...تمام قوت روزانه ماست.شادمانی را به آهسگی از ما می ربایند.
مهسا امامی - August 19, 2006 10:55 AM
Amir :
پدر رفتی ندیده روی فرزند
تو آزادی پدر، من مانده در بند
تو در قبری پدر، من در اوینم
نشد ترحیم و تدفینت ببینم
دم آخر نشد پیش تو باشم
گلابی بر سر و رویت بپاشم
...
http://www.asgharagha.com/archives/001284.php
Amir - August 22, 2006 6:28 AM